U bent hier

Negatieve wilsverklaring

Als patiënt heb je het recht om een medische handeling of onderzoek te weigeren. De arts moet dat respecteren. Met deze verklaring kun je bepalen wat je niet meer wenst te ondergaan, als je het zelf niet meer kunt vragen. Bijvoorbeeld geen reanimatie, geen kunstmatige voeding of beademing.
De inhoud van de negatieve wilsverklaring is wettelijk afdwingbaar. Met andere woorden: artsen moeten hiermee rekening houden.

Hoe lang geldig?

Deze wilsverklaring blijft onbeperkt geldig, tenzij je ze herroept.

Wat moet je doen?

Jij neemt het initiatief om de weigering op papier te zetten. Een negatieve wilsverklaring opstellen, gebeurt best in aanwezigheid van een arts, zodat er geen discussie is over de wilsbekwaamheid. In tegenstelling tot de wilsverklaring voor euthanasie moeten er geen getuigen zijn.
Je bewaart de negatieve wilsverklaring zelf en geeft één exemplaar aan je vertrouwenspersoon en je behandelende (huis)arts voor je patiëntendossier.
Bovendien kun je een vertegenwoordiger aanduiden die voor je rechten opkomt als je het zelf niet meer kunt.
De gemeente komt hier niet in tussen, dat regel je met de nodige personen.