Wie ben jij?
Mijn naam is Linda. Ik ben 70 jaar en geboren en getogen in Tervuren. Ik ben alleenstaand en heb twee dochters en vier kleinkinderen. Ik heb ook een hondje, Roxie, een Maltezer waarmee ik veel ga wandelen.
Waarom heb je gekozen om vrijwilliger te worden?
Mijn ouders waren bewoners van Zoniën. Wanneer ik met hen naar de cafetaria kwam en ik de vrijwilligers bezig zag, dacht ik: dat wil ik ook doen — bewoners én bezoekers helpen. Ondertussen ben ik acht jaar met pensioen en sindsdien werk ik als vrijwilliger in de cafetaria. Nu ik niet meer dagelijks voor mijn kleinkinderen hoef te zorgen, kom ik graag mee zorgen voor de ouderen.
Wat is er zo leuk aan werken in Zoniën?
Ik ben graag met mensen bezig en ik verwen hen graag. Vaak ken ik hun bestelling al. Voor sommigen kan het niet snel genoeg gaan, dus begin ik soms al met de bestelling voor ze neerzitten. Of ik zet de televisie in de cafetaria op het favoriete kanaal van een bewoner. Tijdens activiteiten kan het wat drukker zijn, maar dat maakt het juist extra leuk.
Kun je beschrijven hoe een typische werkdag eruitziet?
Het is een beetje zoals een café openhouden. Als we tijd hebben, maken we een babbeltje. We helpen ook mensen die minder mobiel zijn. Verder werken we met de kassa, poetsen we de tafels en de koffiemachine, beheren we de stock en vullen we de frigo’s aan. We serveren drank en bereiden desserts zoals pannenkoeken en dame blanche.
Hoeveel vrijwilligers zijn er actief in Zoniën?
We zijn in totaal met een 70-tal vrijwilligers in het woonzorgcentrum, waarvan er vijftien actief zijn in de cafetaria. De anderen helpen bij de maaltijdbedeling op de afdelingen. Je kunt beide combineren als vrijwilliger. Om de drie maanden komen we samen met alle vrijwilligers om de planning te maken en nieuwigheden of suggesties te bespreken. Nieuwe vrijwilligers staan er nooit alleen voor en krijgen tijd om zich in te werken. In de cafetaria werken we altijd met twee.
Kun je een moment delen waarop je echt het gevoel had dat je het verschil hebt gemaakt voor een bewoner?
Er gewoon zijn voor de bewoners en bezoekers kan al een groot verschil maken. De mensen zijn vaak blij om ons te zien, en dat maakt mijn dag goed.
Wat maakt je job, het werken met ouderen, zo bijzonder?
Het contact met de bewoners blijft bijzonder. Ik kan hen bijstaan waar nodig. Het is hier zo gezellig dat ik zelf op mijn oude dag ook graag naar Zoniën zou willen komen.
